01 Powitanie

Witamy na stronie branży hodowców zwierząt futerkowych.

Zapraszamy do zapoznania się z informacjami na temat naszej działalności. Tutaj można znaleźć odpowiedzi na pytania dotyczące hodowli, zwierząt oraz dowiedzieć się jak wygląda życie hodowcy. Można również zgłosić się na wizytę na fermie w ramach programu OTWARTE FERMY!

Poznaj naszą branżę 02

DANE PODSTAWOWE

POZNAJ NASZYCH HODOWCÓW

Czy hodowla zwierząt futerkowych może stać się pasją? Zdecydowanie tak!

Pan Wojtek, właściciel fermy norek, całe życie poświęcił hodowli zwierząt. Jego pasję zapoczątkował ojciec, który zajmował się hodowlą królików i nutrii. Już jako mały chłopiec, z zaciekawieniem przyglądał się pracy ojca i pomagał w prowadzeniu gospodarstwa. Jeszcze jako dziecko postanowił założyć swoją własną, niewielką hodowlę królików, które trzymał w domu, samodzielnie je karmiąc, pielęgnując i czekając z niecierpliwością na młode. Doświadczenia z dzieciństwa obudziły w nim miłość do zwierząt i pasję, którą pielęgnuje do dziś.

W wieku 18 lat Pan Wojtek wraz z bratem założył odrębną fermę nutrii. Kilka lat później zakupił 4 samice lisa i rozpoczął drugi chów. Obydwa gatunki hodował przez 35 lat, codziennie osobiście doglądając i pielęgnując zwierzęta od świtu do późnego wieczora. W 2013 roku podjął się hodowli norek, którą prowadzi do dnia dzisiejszego. Zarówno dziś, jak i kilkanaście lat wcześniej dzień pracy Pana Wojtka wygląda bardzo podobnie - codziennie zaraz po przebudzeniu idzie doglądać i nakarmić zwierzęta. Jeżeli jest to okres, gdy samice mają szczenięta, zdarza się, że odwiedza je również w nocy. Dobro zwierząt od zawsze jest u Pana Wojtka na pierwszym miejscu.

„Praca na fermie zaczyna się wraz ze wschodem słońca, a czasami np. kiedy na fermie są młode, trzeba ich doglądać również w nocy. Nie ma świąt czy weekendów. Zwierzęta trzeba karmić i pielęgnować codziennie. Ciężki jest okres letni, kiedy musimy szczególnie o nie dbać – zapewniać im wodę w odpowiedniej temperaturze, chłodzić i uważać, aby nie zaszkodziły im nadmierne upały, które stanowią dla nich śmiertelne zagrożenie. Nowoczesne technologie znacznie ułatwiają pracę hodowcy. Kiedy nie było automatycznych natrysków, całą rodziną samodzielnie zraszaliśmy zwierzęta, żeby nie stała im się krzywda” wspomina Pan Wojtek. Obecnie w pracy na fermie pomaga mu żona i syn. „Cieszę się, że wspólnie prowadzimy hodowlę. Zależy mi, żeby zwierzęta miały jak najlepszą opiekę i wiem, że dla mojej rodziny to również jest priorytet”.

Hodowla lisów to duże wyzwanie i ciężka praca

Pani Teresa wraz z mężem hoduje lisy od ponad trzydziestu lat. Przyznaje, że jest to ciężka i wymagająca praca, która zaczyna się o świcie niezależnie od pory roku czy dnia tygodnia, ale nie wyobraża sobie, że mogłaby robić cokolwiek innego.

„Mimo że hodowla lisów nie jest tak opłacalna jak w przypadku np. norek, to jestem bardzo przywiązana do swoich zwierząt i nie wyobrażam sobie żadnych zmian. Cały czas inwestujemy w fermę, udoskonalamy ją i robimy wszystko, żeby spełniała wszelkie wymagania i regulacje prawne. Zależy nam na dobrostanie zwierząt. Ostatnio wymieniliśmy wszystkie kratki podłogowe w klatkach, a ze Skandynawii sprowadziliśmy poidełka” mówi Pani Teresa.

Żeby uzyskać jak najlepszej jakości futra, zwierzęta karmione są wysokiej jakości pożywieniem dostarczanym z pobliskiego zakładu mięsnego, otrzymują witaminy i suplementy diety specjalnie przeznaczone na każdą porę roku. Są również pod stałą kontrolą weterynarza. Hodowla zwierząt to dla nich nie tylko sposób na życie ale również pasja, dlatego dobro zwierząt zawsze jest na pierwszym miejscu.

Zadbane zwierzęta cieszą serce hodowcy

Pan Bogdan zajmuje się hodowlą od 1977r. kiedy założył pierwszą hodowlę tchórzofretek, a następnie lisów, która przyniosła mu wiele satysfakcji. Zwierzęta Pana Bogdana wygrywały wiele konkursów i zdobywały liczne nagrody i wyróżnienia, z których Pan Bogdan jest dumny do dziś. Kilka lat temu zrezygnował jednak z lisów i postanowił zająć się hodowlą norek. Obecnie jego stado to 5 000 sztuk. Kiedy zwierzęta będą miały młode w maju, liczba ta zwiększy się pięciokrotnie. W pracy na fermie Pana Bogdana wspiera żona oraz sześciu pracowników a ferma jest wciąż rozbudowywana.

„Bardzo lubię pracę ze zwierzętami i nigdy nie myślałem, że mogę robić coś innego. Niestety praca hodowcy zawiera w sobie również trudne chwile, które mimo wszystko z góry wpisane są w nasz zawód. Mimo to jest to bardzo satysfakcjonujące i wdzięczne zajęcie.”

Jedną z najistotniejszych kwestii na każdej profesjonalnej fermie jest dbałość o czystość i higienę - po pierwsze ze względu na dobrostan zwierząt, ale również dlatego, że tylko w takich warunkach zwierzęta będą zdrowe i będą się odpowiednio rozmnażały. „W interesie hodowcy jest dbałość o dobre warunki hodowli. Jeśli zwierzęta są odpowiedni odżywione, zadbane i zaszczepione to tylko w takich okolicznościach możemy uzyskać najlepszej jakości futra. Każdy profesjonalny hodowca wie, ze oszczędzając na zwierzętach obniża swój potencjalny zysk” podkreśla Pan Bogdan.

ZWIERZĘTA FUTERKOWE

Zwierzęta futerkowe hodowane w Polsce należą głównie do ssaków, a występujące na fermach gatunki są wynikiem prowadzenia wieloletniego, świadomego chowu. Poniżej zaprezentowane odmiany zwierząt futerkowych są w pełni przystosowane do życia na fermie i utrzymywane są głównie w celu produkcji surowca dla przemysłu futrzarskiego, jak również dla przemysłu mięsnego, rybnego, drobiarskiego oraz włókienniczego.

NORKA

Źródłem gatunku hodowlanego norki były 4 podgatunki norki amerykańskiej (Neovison vison).
W pierwszych latach hodowli na fermach w USA i Kanadzie poprzez wielokrotne krzyżowanie i udomowienie powstała norka fermowa, różniąca się fenotypowo od jej dzikich przodków. Nazwano ją norką standardową. W Polsce pierwsza hodowla norek standardowych rozpoczęła się w 1928 r. Norki fermowe są znacznie większe a ich futro jest gęstsze i barwniejsze. Osobniki dzikie i udomowione przejawiają także inne różnice w cechach: takich jak długość i barwa okrywy włosowej, wielkość organów wewnętrznych, behawioryzm oraz budowa czaszki.

LISY

Początek hodowli lisów sięga XVIII wieku. W Polsce pierwsza farma lisów srebrzystych powstała w 1924 roku na Śląsku (Piórkowska, 2010). W chowie utrzymuje się odmiany mutacyjne oraz mieszańce lisów polarnych oraz pospolitych. Lis srebrny jest hodowlaną, odmianą dzikiego lisa pospolitego, zaś lis niebieski odpowiada w hodowli dzikiemu lisowi polarnemu. Obydwa gatunki różnią się od swoich dzikich poprzedników masą ciała, długością grzbietu a przede wszystkim ich futro jest znacznie gęstsze oraz mocniejsze.

10 RZECZY, KTÓRYCH NIE WIESZ O BRANŻY:

  1. Im lepiej hodowca dba o swoje zwierzęta, tym lepszy jest jego produkt końcowy. Dlatego warto podkreślić, że dobrostan zwierząt pozostaje w interesie hodowców i żaden profesjonalny hodowca nie będzie działał wbrew przyjętym przepisom i standardom chowu.
  2. Ponad 90% procent hodowców to Polacy, spośród których znaczna część zrzeszona jest w związkach branżowych, które czuwają nad przestrzeganiem zasad dobrej praktyki hodowlanej i zapewnieniem dobrostanu zwierząt.
  3. Sukces polskiego przemysłu futrzarskiego jest sukcesem polskiego rolnictwa, również za granicą. Polacy produkują obecnie ponad 14% wszystkich sprzedawanych na świecie futer. Handel odbywa się za pośrednictwem giełd w Kopenhadze, Helsinkach i Toronto, do których dostęp mają jedynie produkty o najwyższej jakości oraz wyprodukowane zgodnie ze światowymi standardami. Budujemy markę polskiego rolnictwa.
  4. Polska jest 2. w Europie i 3. na świecie, po Danii i Chinach, producentem skór.
  5. Zwierzęta futerkowe mięsożerne są naturalnym utylizatorem produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. W samym 2015 r. około 320 tys. ton produktów ubocznych z przetwórstwa rybnego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, zostało sprzedanych hodowcom mięsożernych zwierząt futerkowych, co znacznie poprawiło opłacalność przetwórstwa rybnego w Polsce.
  1. Polskie Fermy zapewniają dochód dla około 50. tys. osób, w tym 10 tys. bezpośrednio zatrudnionych. Pozostałe 40 tys. to osoby zatrudniane w branżach bezpośrednio związanych z naszymi hodowlami – producenci pasz, rolnicy, zakłady przetwórstwa drobiu, mięsa czy ryb, zakłady budowlane i zakłady produkujące materiały budowalne, wytwórców pasz, inspektorów, naukowców, garbarzy.
  2. Futra naturalne ulegają całkowitej biodegradacji w przeciwieństwie do futer wytworzonych z materiałów syntetycznych. Tak jak i w przypadku produkcji ubrań z materiałów, wszelkie produkty używane do produkcji futer są stosowane zgodnie z unijnym rozporządzeniem REACH 1907/2006, ściśle regulującym możliwość stosowania środków chemicznych.
  3. Produkcja futer naturalnych jest zrównoważona. Zapewnia produkty trwałe i naturalne, które posiadają również walory zdrowotne - ujemną jonizację. Sztuczne futra produkowane są z pochodnych ropy naftowej, której źródła zaliczają się do zasobów nieodnawialnych, nie są biodegradowalne oraz mogą być krócej użytkowane. Ponadto stanowią produkt tzw. fast fashion.
  4. W 2014 roku, wśród około 71% kolekcji haute couture pokazywanych w Mediolanie, Nowym Jorku, Londynie i Paryżu, obecne było futro. Nie można zatem mówić o wykluczeniu futer naturalnych z ogólnoświatowych trendów. Fakt ten potwierdza również wzrost zapotrzebowania na skóry zwierząt futerkowych.
  5. Stale podnosimy nasze standardy. Od 2017 roku wdrażamy dodatkowy system certyfikacji farm WelFur, który jest programem służącym do oceny dobrostanu zwierząt. Program ten opiera się na 30 latach badań naukowych oraz zaangażowaniu niezależnych naukowców z 7 uniwersytetów.

03 5 zobowiązań hodowców

Pytania i odpowiedzi 04

05 Odwiedź jedną z ferm

DZIEŃ OTWARTYCH FERM
– 22 KWIETNIA 2017

Informujemy, że zbieranie zgłoszeń do uczestnictwa w dniach Otwartych Ferm zostało już zakończone.